Zij zagen Oorlog

Oprecht en authentiek

Een oceaan van verhalen

Ik hield het niet droog

Speeldata

Abonneer op onze nieuwsbrief

Thumbnail afbeelding 1909

De koffer

Het is ergens eind jaren '60 als een vrouw in Zwitserland haar kelder besluit op te ruimen. Ze heeft het lang uitgesteld, maar nu gaat het gebeuren. Bij hun verhuizing hebben ze veel spullen neergezet voor wandrekken waarin nog wat zaken stonden van de vorige bewoners, waaronder een koffer.

Weggooien of toch open maken? De nieuwsgierigheid wint het van de druk om door te gaan. Voorzichtig opent ze de koffer. Daarin vindt ze papieren. Eerst denkt ze dat het een koffer vol vreemd geld is, dan lijken het certificaten van aandelen. Een kennis die ze vraagt ontdekt dat het identiteitspapieren uit El Salvador zijn.

Er wordt een journalist ingeschakeld, die er op zijn beurt een historicus bijhaalt. Deze ontdekt dat het identiteitsverklaringen uit de jaren '40 zijn. Samen ontdekken ze de bijzondere acties van José Castellanos Contreras die in 1893 in El Salvador geboren wordt en na een indrukwekkende militaire carrière een ambtelijk post in Geneé heeft.

lees verder »

Een mens in Oorlog? Wat maak je mee? Wat maak je door? Wil je sterven voor je idealen? Of overkomt het je?

In ‘Zij zagen Oorlog’ beleeft Ksenia Marasanova oorlog via vijf ooggetuigen. Ze neemt je mee in hun verhaal en zingt hun liederen.

  • Uitvoering: Ksenia Marasanova
  • Regie/coach: Paul Dekker
  • Stem/spraak: Rogier Kappen
  • Klank/beweging: Jorge Parente
  • Tekstadvies (Nederlands): Luc Pay
  • Tekstadvies (Siciliaans, Russisch): Marina Sorina
  • Tekstadvies (Duits): Olga Mazeland
  • Kostuums: Joke van Veen
  • Make-up: Sarah Rafrafi
  • Techniek: Sofia van Veen
  • Productie/AV: Roy van Veen
lees verder »

Over Ksenia

Afbeelding voor Over Ksenia

De Joodse Ksenia Marasanova ontvluchtte op 17 jarige leeftijd de USSR, waar ze in 1973 werd geboren in de miljoenenstad Kharkov, nu gelegen in het oosten van Oekraïne. Antisemitisme vierde hoogtij in de USSR (en nog altijd in Oekraïne), dus als jood had je geen uitzicht op fatsoenlijk onderwijs of zorg. Ze beoefende martial arts en droomde van de wereldtop. Samen met haar moeder, tante, nichtje en oma en een tas spullen stapte ze op de bus naar Hongarije om nooit meer in de USSR terug te keren. Via Israël reisde ze (veelal liftend) verder naar Amsterdam, om zich daar als vechtsporter te ontwikkelen in sportscholen die wereldtoppers produceerden.

lees verder »